গৰমৰ বন্ধ বুলিলেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মনত আনন্দৰ ঢৌ উঠে। দীঘলীয়া দিন ধৰি বিদ্যালয়ৰ নিয়মীয়া পঢ়া-শুনা, পৰীক্ষা আৰু গৃহকৰ্মৰ ব্যস্ততাৰ পিছত এই বন্ধই তেওঁলোকক এক নতুন সতেজতা দিয়ে। কিন্তু দুখৰ বিষয় যে বৰ্তমান সময়ত বহু শিশুৰ বাবে গৰমৰ বন্ধ মানেই পুনৰ টিউচন, বিশেষ ক্লাছ আৰু অতিৰিক্ত পঢ়াৰ বোজা। ফলত বন্ধৰ আচল আনন্দ আৰু উদ্দেশ্য বহু পৰিমাণে হেৰাই গৈছে।
আচলতে গৰমৰ বন্ধ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দৈহিক, মানসিক আৰু সৃষ্টিশীল বিকাশৰ এক সুবৰ্ণ সুযোগ। এই সময়ছোৱাত তেওঁলোকে খেলা-ধূলা কৰিব পাৰে, সাঁতোৰ শিকিব পাৰে, গছ-গছনি ৰুব পাৰে, ছবি আঁকিব পাৰে, গান গাব পাৰে বা নিজৰ পছন্দৰ কোনো সৃষ্টিশীল কামত অংশ ল'ব পাৰে। এইবোৰ কাৰ্যকলাপে তেওঁলোকৰ শৰীৰ সুস্থ ৰাখে, মন প্ৰফুল্ল কৰে আৰু আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি কৰে।
গৰমৰ বন্ধত প্ৰকৃতিৰ সান্নিধ্য লাভ কৰাটোও অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। গছ, ফুল, চৰাই, নদী, পাহাৰ, খেতিপথাৰ আদিৰ মাজত সময় কটালে শিশুসকলে প্ৰকৃতিক চিনি পায়, ভাল পায় আৰু ইয়াক সংৰক্ষণ কৰাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা অনুভৱ কৰে। কৃত্ৰিম জগতৰ মোবাইল আৰু টেলিভিছনৰ পৰা আঁতৰি প্ৰকৃতিৰ সৈতে একাত্ম হোৱাই জীৱনৰ এক ডাঙৰ শিক্ষা।
ইয়াৰ উপৰিও গৰমৰ বন্ধ আত্মীয়-কুটুমৰ ঘৰলৈ যোৱাৰো এক উত্তম সময়। আইতা-দেউতা, ককা-আইতা, মামা, খুৰা, পেহী বা আন আত্মীয়ৰ লগত সময় কটালে পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক অধিক মজবুত হয়। জ্যেষ্ঠসকলৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতা, আদৰ্শ আৰু মূল্যবোধ শিশুসকলে সহজে শিকিব পাৰে। এই সম্পৰ্কবোৰেই ভৱিষ্যত জীৱনত তেওঁলোকৰ বাবে শক্তিৰ ভেটি হৈ উঠে।
নিয়মীয়া পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ এৰি দিয়াটোও উচিত নহয়। প্ৰতিদিনে অলপ সময় পঢ়া বা ভাল কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস বজাই ৰাখিব পাৰি। কিন্তু বন্ধৰ দিনবোৰত অতিৰিক্ত পঢ়াৰ বোজা জাপি দিয়াৰ সলনি শিশুসকলক মুক্তভাৱে চিন্তা কৰিবলৈ, সপোন দেখিবলৈ আৰু জীৱনক অনুভৱ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়া উচিত।
শেষত ক'ব পাৰি যে গৰমৰ বন্ধ কেৱল বিদ্যালয় বন্ধ থকাৰ সময় নহয়; ই জীৱন শিকাৰ এক অপূৰ্ব সুযোগ। এই বন্ধত যদি শিশুসকলে আনন্দ কৰে, খেল-ধেমালি কৰে, প্ৰকৃতিক চিনি পায়, আত্মীয়-স্বজনৰ সৈতে সময় কটায় আৰু নিজৰ প্ৰতিভাৰ বিকাশ ঘটায়, তেন্তে সেয়াই হ'ব গৰমৰ বন্ধৰ প্ৰকৃত সাৰ্থকতা। কাৰণ শিক্ষা কেৱল পাঠ্যপুথিৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়, জীৱনৰ প্ৰতিটো অভিজ্ঞতাই এজন মানুহক প্ৰকৃত অৰ্থত শিক্ষিত কৰি তোলে।
 |
No comments:
Post a Comment